Marilyn Monroe'nun Efsanevi Kostümlerinin Mimarı: William Travilla

Bundan tam yüz yıl önce, 1 Haziran 1926'da Los Angeles'ta Norma Jeane Mortenson dünyaya geldi. Bir seks sembolü, model, aktris ve şarkıcı olarak tarihe geçeceği ismi otuzuncu doğum gününde kendisi seçti. Marilyn Monroe, kendini bir ikon olarak vaftiz etmişti; ancak gardırobu için William Travilla'ya ihtiyacı vardı. Peki, kostüm tasarımcısının 'Monroe' markasına katkısı neydi?

Doğuştan Gelen Yetenek

William Travilla (1920–1990), tıpkı Monroe gibi Los Angeles'ta büyüdü, tek farkı yetimhaneler ve koruyucu aileler olmadan. "Billy", sekiz yaşındayken o kadar büyük bir yetenek sergiledi ki, prestijli özel sanat okulu Chouinard School of Art'a kabul edildi. Gençlik yıllarında, burlesk kulüplerindeki şov kızlarının eskizlerini tanesi üç dolardan satarak ek gelir elde ediyordu. Onların vücutları ve hareket etme biçimleri, Travilla'yı derinden etkiliyordu.

Bir dönem süren eğitim ve kapsamlı seyahatlerin ardından kendini tamamen yeteneğine adadı. 1949'da, En İyi Kostüm Tasarımı dalında tek Oscar'ını kazandı. İki meslektaşıyla birlikte, İspanyol romantik filmi The Adventures of Don Juan için dönemin erkek giysilerini tasarladı.

Ancak onun asıl tutkusu, tercihen teatral kostümlerle kadın figürünü şekillendirmekti. Sonja Henie, Ann Sheridan ve Jean Peters gibi aktrisleri giydirerek adını Beverly Hills'in seçkin çevrelerinde duyurdu. O andan itibaren artık sadece 'Travilla' olarak anılıyordu. Monroe ise onun en önemli ilham perisi oldu.

Travilla, kıyafetlerin kendi içindeki ihtişamı seviyor, ancak sektörün kendisinden pek hoşlanmıyordu. Aynı zamanda işin mutfağında olmayı seven biriydi. Öğrencilik yıllarında babasına araba lastiği şirketindeki işlerde yardım ederdi. Hollywood ortamından kaçmayı, bazen aylarca Afrika veya Güney Amerika'daki bir kabile gibi yabancı bir kültüre sığınmayı tercih ederdi. Bu mütevazı ve gerçekçi doğası, kostümlerinin sağlam yapısına da yansımıştı.

1957'de Travilla, film stüdyolarını geride bırakarak yine 'Travilla' adını taşıyan kendi modaevini kurdu. Yetmişlerin sonlarında, Amerikan drama dizilerinin altın çağında televizyon dünyasına geçiş yaptı. 1990'daki vefatının ardından iş ortakları, artık popüler hale gelen giyim markasını yaşatmaya devam etti. Marka, 2002 yılına kadar Saks Fifth Avenue gibi lüks mağazalarda satıldı.

Travilla ve Monroe'nun Tanışması

1950'de, Monroe henüz tanınmamış bir aktrisken, Travilla'nın prova odasını ödünç aldı. Travilla o dönemde Twentieth Century Fox ile sözleşmeliydi. Hollywood'un en verimli yaratıcı ortaklıklarından biri, bu kısa karşılaşmadan doğdu. Monroe, onun iyi bir arkadaşı ve hatta kısa bir süreliğine sevgilisi oldu. Ona, üzerinde şu notun yazılı olduğu çıplak bir takvim gönderecekti: "Sevgili Billy, lütfen beni sonsuza dek giydir. Seni seviyorum, Marilyn."

Sekiz Film

Monroe ve Travilla daha sonra sekiz uzun metrajlı filmde iş birliği yaptı: Don't Bother to Knock (1952, siyah kokteyl elbisesi); Monkey Business (1952, ipek midi elbise); Gentlemen Prefer Blondes (1953, ikonik altın rengi halter yaka elbise ve pembe saten tuvalet); How to Marry a Millionaire (1953, dantel ve saten gece elbiseleri); River of No Return (1954, kırmızı şov kızı elbisesi); There's No Business Like Show Business (1954, transparan ve şampanya rengi elbiseler); The Seven Year Itch (1955, dünyaca ünlü beyaz pilili 'metro elbisesi'); ve Bus Stop (1956, yeşil-siyah şov kızı büstiyer elbise).

Görünüşte basit kıyafetlerin altına Travilla, Monroe'nun kum saati vücut tipini vurgulamak için korseler, balenler, dolgular ve metal tellerle yapılar inşa etti. Bunu yaparken, gerilimi ortadan kaldırdığı için açık çıplaklıktan kaçındı. İllüzyonu daha güçlü buluyordu. Ve bu konuda haklıydı.

Monroe'nun iç dünyası da yüzeysel değildi. Sarışın ya da oyuncak bebek rolleri, çoğunlukla Twentieth Century Fox tarafından ona dayatılmıştı. Baştan çıkarıcı sesi bile, kekemeliğini gizlemek için kullandığı bir taklitti. Travilla, kamuoyunun tanıdığı 'seks bombası' kimliğinin ardındaki düşünceli kadını tanıyordu. Özenle düşünülmüş, müstehcenliğe kaçmadan çekiciliği ima eden tasarımlarıyla, onun yıldız statüsüne sessiz bir katkıda bulundu.

Tarihe Geçen Elbiseler

Travilla'nın en ünlü tasarımı, The Seven Year Itch filmindeki meşhur gece sahnesinde bir mazgalın üzerinden havalanarak Monroe'nun kamusal imajını ölümsüzleştiren beyaz 'metro elbisesi'dir. Kumaş olarak fildişi beyazı selüloz asetat krep tercih etti. İpek gibi doğal kumaşları yeğlese de, güneş ışını formundaki pili yapısını elde etmek için sentetik bir bileşen gerekliydi. Bu zorlu işi başarmak için Travilla yerel terzilere güvenmek yerine kumaşı Roma'daki Antonini kardeşlere gönderdi. Pililer elle uygulandı. Elbise, 2011 yılında 4,6 milyon dolara açık artırmada satıldı.

İki yıl önce Travilla, Gentlemen Prefer Blondes (1953) filmindeki pembe gece elbisesiyle baskı altında ne kadar iyi çalıştığını zaten göstermişti. 'Diamonds Are a Girl's Best Friend' şarkısı için aslında neredeyse yok denecek kadar transparan, file bir body tasarlamıştı. Monroe'nun çıplak fotoğrafları ortaya çıkıp beraberinde getirdiği tüm sonuçlar yaşanana kadar stüdyo başkanı bunun harika bir fikir olduğunu düşünüyordu. Daha mütevazı bir alternatif yaratması için kendisine 48 saat verildi. Travilla, rekor sürede, içi keçe ile güçlendirilmiş, straplez, 'şok edici pembe' bir ipek elbise dikti. Arkadaki büyük fiyonk basitçe iğnelenmemiş, karmaşık bir pili detayıyla korsajın üst kısmına tutturulmuştur.